Ja zo begint mijn verhaal. Als geboren chronisch zieke moest ik leven met Lef en vooral datgene doen waar ik goed in was. En nee dat was niet het sporten voor mij zoals ik ooit eens een blauwe maandag door moeder naar het basketbal gestuurd werd omdat je nou eenmaal moest sporten want dat was gezond. Ik haalde niet eens de warming up of ik zat al aan de kant, dus nee sporten dat is niets voor mij.
Soms bevatten de eenvoudigste momenten de diepste wijsheid. Rust nee dat ik niets voor mij, daarover later meer!!
Wat ik wel goed kon was rekenen / wiskunde en economie, lezen was mijn grootste hobby tot ik als hoornist mocht beginnen bij de plaatselijke fanfare. Dat spelen heb ik vol gehouden tot ik in de dertig was en mijn longen steeds meer gingen protesteren. En ja ik ben niet iemand die tevreden is met maar half werk dus…. je ziet de bui al hangen. In deze blogs ga ik jullie meenemen op mijn reis als chronisch zieke die sinds twee jaar 24/7 aan de zuurstof zit. Hoop dat jullie gaan zien dat al zie je aan de buiten kant niets je soms echt wel ziek bent. Nu zie je het wel bij mij maar vroeger hoorde men alleen mijn gehoest 🙂
