Vorige week stond mijn dag in het teken van het symposium ‘Zuid-Limburg Outlook met op het eind van de middag de Oratie van Esther Talboom-Kamp
Met de blik op AI gericht was de ochtend en de middag al op het puntje van je stoel zitten en ja tussentijds werd er ook bewogen hoor want volgens de presentator was zitten het nieuwe roken 😁. Kenmerkend was wel dat en dan spreek ik voor mijzelf wel wist dat we als Zuid Limburg echt wel aan de weg timmeren (wat niet altijd zichtbaar is) en bij dit soort symposia ook wel blij ben dat ik een Limburger ben ook nog van Heerlen. We zijn er nog niet ook niet met AI maar er liggen veel kansen die we moeten en kunnen benutten met iedereen. De dames die op het einde aan het woord waren van het Symposium Esther Talboom-Kamp en Stephanie Klein Nagelvoort Schuit mag ik me aansluiten bij jullie optimisme en soms jullie huilgroepje want ja negatief in het leven staan, lost niets op en bij mij is ook altijd het glas halfvol. Maar dames even zonder gekheid die Skipr lijst tuurlijk het is maar een plekje maar in mijn optimisme zal ik vast verklappen dat ik niet rust of jullie staan volgend jaar in de top tien.
Eind van de middag (eigenlijk ook een beetje aan het eind van mijn latijn) was de Oratie van Esther Talboom-Kamp, ik was een beetje aan het eind van mijn latijn min of meer maar bij haar opbouwende oratie De toekomst is thuis, Digitale zorg thuis: van wetenschap naar maatschappelijke impact heb ik met rode oortjes geluisterd wat onwijs mooi, pakkend maar ook daadkrachtig. Esther je woorden raken mij, mij als chronisch zieke, mij als vrijwilliger die niets liever wil dan samen de schouders eronder zetten om de toekomst thuis, niet alleen op papier te laten staan maar het in de praktijk toe te passen, we zijn op weg maar we zijn er nog niet. We staan niet alleen in Limburg maar in heel NL aan de vooravond van een verandering in de zorg, waarbij doorpakken en zeker het optimisme van de mensen achter deze veranderingen moeten koesteren, niet stil houden maar doorpakken. Je laatste zin, De zorg moet anders en kan ook anders is mij uit uit het hart gegrepen en eigenlijk hoop ik dan ook dat we deze woorden gaan verspreiden, want zo is het maar net 👍
Als optimistische vrijwilliger kan ik maar twee dingen zeggen. Esther en ook je familie gefeliciteerd met deze oratie, hopelijk blijf je nog heel lang in Limburg, want optimistische mensen kunnen we in Limburg heel hard gebruiken!!! En natuurlijk gefeliciteerd en geniet van jullie kleinkind.
